Operette, is dat niet iets voor mijn oma?

Een avond operette uitzitten voor een vriend: vooruit. Maar de volgende dag terugkomen met je familie? Dat doen sommige bezoekers bij Carmina. Ook mensen die vooraf dachten dat ze naar iets ouds en sufs gingen.

Geen avond braaf uitzitten

Een rover vermomt zich als herbergier. Jij weet wie er onder die vermomming zit, maar op het toneel heeft iemand alle vertrouwen in die aardige gastheer. Je ziet de ellende aankomen en wilt weten hoelang hij ermee wegkomt.

In Reis naar de Maan werden de aardlingen met een kanon de ruimte in geschoten. Eerst moest iemand alleen nog bedenken hoe ze daar konden komen. Koning Vlan dreigde: verzin iets, anders gaat je hoofd eraf. Bezwaar: met dat hoofd moest nog gedacht worden. Goed, dan de rest van het lichaam. Daar werd de koning ook nog voor bedankt.

De oplossingen zijn krankzinniger dan het probleem, maar op het toneel gaat iedereen er bloedserieus in mee. Wij noemden het vroeger snelkookoperette. Je hoeft de stukken niet te kennen om de grap te snappen.

Oud stuk. Andere wereld. Mes erin

Wij voelen ons niet verplicht om een operette uit te voeren zoals die ooit bedoeld was. Als we een stuk bewerken, gaat het mes erin. Vertalen, herschrijven, kijken wat we ermee willen zeggen. Niet alles bewaren omdat het nu eenmaal zo op papier staat.

In Het vriest dat het kraakt, onze bewerking van Fatinitza, staan krakers en ME’ers tegenover elkaar. Met woningnood om je heen is dat niet bepaald een ver-van-je-bedverhaal. Politieke extremen krijgen ervan langs; wie de baas is, hoeft niet op een beleefde behandeling te rekenen.

Dat is wat ons trekt: met oude muziek iets maken dat nu raak kan zijn. En waar je ondertussen hard om kunt lachen.

Bij alle drukte op het toneel moet er ook goed gezongen en gespeeld worden. Daar werken we met ons artistieke team aan. Dat bezoekers de voorstellingen regelmatig professioneel noemen, vinden we dan ook een mooi compliment. We mikken hoger dan een welwillend ‘leuk gedaan’ van vrienden en familie.

Dus als iemand je meevraagt: je hoeft niet alvast te bedenken wat je straks uit beleefdheid gaat zeggen. Kom kijken wat wij met zo’n oud stuk uitspoken.

En je oma? Neem die vooral mee.